Παράθυρο στον κόσμο: Νοέμβριος 2023

Σε αυτή την νέα σειρά άρθρων του Ινστιτούτου Ψυχολογίας και Υγείας (ΙΨΥ) θα βλέπουμε κάθε μήνα τα σημαντικότερα γεγονότα που συμβαίνουν στον κόσμο και αξίζει να μοιραστούμε μαζί σας! Σταχυολογεί η κλινική ψυχολόγος, Τάνια Αναγνωστοπούλου.

Μεγάλες αλήθειες στη διεθνή πραγματικότητα..

FT: Η ανομολόγητη αλήθεια για τη δημογραφική κατάρρευση: οι άνθρωποι απλώς δεν θέλουν παιδιά

Στην ανάλυσή του στους Financial Times, ο Τζάναν Γκανές βάζει το δάχτυλο στην πληγή της παγκόσμιας υπογεννητικότητας: όχι, δεν φταίνε η έλλειψη βρεφονηπιακών σταθμών, ούτε η «τοξική» ανισότητα των φύλων, ούτε καν το κλίμα ή οι πυρηνικές απειλές.

Διαβάστε περισσότερα: https://www.kathimerini.gr/world/563724832/ft-i-anomologiti-alitheia-gia-ti-dimografiki-katarreysi-oi-anthropoi-aplos-den-theloyn-paidia

Πώς ανίκανοι άνθρωποι κερδίζουν τις θέσεις εξουσίας

Σε παγκόσμιο επίπεδο είναι απίστευτη η μάχη που δίνεται μεταξύ ικανών και ανίκανων ανθρώπων για την αναρρίχηση σε θέσεις εξουσίας. Τι έδειξε έρευνα στο πανεπιστήμιο του Stanford.

Διαβάστε περισσότερα: https://www.euro2day.gr/specials/manager2day/article/2310376/anikanoi-anthropoi-kai-theseis-exoysias.html

Θα παραμείνει η τεχνητή νοημοσύνη απλώς ένα εργαλείο στα χέρια του ανθρώπο

Περνάμε από τον έλεγχο στην αλληλεξάρτηση, όπου οι μηχανές δεν εκτελούν πλέον απλώς εντολές, αλλά παράγουν λύσεις — κάτι που ιστορικά δεν ήταν ποτέ έργο της τεχνολογίας.

Διαβάστε περισσότερα: https://www.rthess.gr/epistimi-ygeia-technologia/tha-parameinei-i-techniti-noimosyni-aplos-ena-ergaleio-sta-cheria-tou-anthropou/

Ο βασικός ύποπτος για την κρίση ψυχικής υγείας των εφήβων

Η χρόνια στέρηση ύπνου εξαιτίας του χρόνου που αφιερώνουν τα παιδιά ηλικίας 13 έως 18 ετών στις οθόνες έχει συναισθηματικές, γνωστικές και βιολογικές επιπτώσεις, τονίζει στην «Κ» ο ακαδημαϊκός-ομότιμος καθηγητής Παιδιατρικής και Ενδοκρινολογίας, Γεώργιος Χρούσος. Τι συμβουλεύει γονείς και εκπαιδευτικούς

Διαβάστε περισσότερα: https://www.kathimerini.gr/society/563710243/o-vasikos-ypoptos-gia-tin-krisi-psychikis-ygeias-ton-efivon

Η νέου τύπου μαφία που εξαπλώνεται στη Βόρεια Αφρική

Ενα απίθανο κύκλωμα ιταλικής, ρωσικής και τουρκικής εσχάτως μαφίας, Κινέζων κατασκόπων, ισλαμιστών δολοφόνων και διεφθαρμένων πολιτικών απλώθηκε στην περιοχή.

Διαβάστε περισσότερα: https://www.euro2day.gr/specials/opinions/article/2308302/h-neoy-typoy-mafia-poy-exaplonetai-sth-voreia-afri.html

Στην Ελλάδα η υπόθεση Μουρτζούκου ανέδειξε εκτός από την ατομική ψυχοπαθολογία και τη συλλογική μας ψυχοπαθολογία

Η Μουρτζούκου και τα τέρατα της τηλεόρασης

Αυτό που ζήσαμε δεν ήταν καθαρή ενημέρωση. Ηταν ένα κακοπαιγμένο, σκοτεινό τηλεοπτικό σόου, με πρωταγωνίστρια μια γυναίκα που το μάτι της γυάλιζε – και δεν ήταν από τα δάκρυα.

Διαβάστε περισσότερα: https://www.tovima.gr/print/opinions/i-mourtzoukou-kai-lfta-terata-tis-tileorasis

Η υπόθεση Μουρτζούκου ως ριάλιτι – Oι θεσμικές ανεπάρκειες που αναδείχθηκαν

Διαβάστε περισσότερα: https://www.kathimerini.gr/society/reportaz/563722777/i-ypothesi-moyrtzoykoy-os-rialiti-oi-thesmikes-aneparkeies-poy-anadeichthikan/

Η εμπορευματοποίηση της γνώσης στα ελληνικά πανεπιστήμια

Εχουμε πολλά μεταπτυχιακά;

Πριν από δεκαπέντε χρόνια, οι φοιτητές που παρακολουθούσαν μεταπτυχιακά προγράμματα ήταν 31.071. Σήμερα έχουν τριπλασιαστεί (92.500). Η εξέλιξη φαίνεται να είναι μόνο θετική – ολοένα περισσότεροι νέοι αναζητούν υψηλότερα ακαδημαϊκά προσόντα για να είναι πιο ανταγωνιστικοί στην αγορά εργασίας. Ο πληθωρισμός των μεταπτυχιακών όμως προκαλεί και προβληματισμό σε ένα μέρος της ακαδημαϊκής κοινότητας. Μήπως το πλήθος των προγραμμάτων καταλήγει να έχει συνέπειες για την ποιότητά τους; Μήπως το γεγονός ότι τα περισσότερα έχουν δίδακτρα και αποτελούν σταθερή πηγή εσόδων για τα ΑΕΙ, ωθεί τα πανεπιστήμια σε μια όχι και τόσο μελετημένη ανάπτυξή τους;

Διαβάστε περισσότερα: https://www.kathimerini.gr/society/563699683/echoyme-polla-metaptychiaka

Κάτι τρέχει και «βρέχει» μεταπτυχιακά στο ΕΚΠΑ;

«Καταπέλτης» είναι η αντιπρύτανις ακαδημαϊκών, διεθνών σχέσεων και εξωστρέφειας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Σοφία Παπαϊωάννου, προς τους συναδέλφους της καθηγητές του ΕΚΠΑ, για τον υπερκορεσμό μεταπτυχιακών προγραμμάτων που ιδρύουν

Διαβάστε περισσότερα: https://www.kathimerini.gr/society/ekpaideysi/563711542/kati-trechei-kai-vrechei-metaptychiaka-sto-ekpa

Μέτρα για τη διαφθορά (των άλλων)

Υπάρχει τρόπος να αποτρέψουμε στο μέλλον τόσο τερατώδεις μορφές πολιτικής και οικονομικής διαφθοράς όπως το σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ; Μπορούμε να απαλλαγούμε από το πελατειακό σύστημα που μας κοστίζει τόσο ακριβά;

Διαβάστε περισσότερα: https://www.kathimerini.gr/politics/563699557/metra-gia-ti-diafthora-ton-allon

Το ΕΣΥ στο χειρουργικό τραπέζι…

Επικίνδυνες πρακτικές και κακή οργάνωση στο ΕΣΥ – Οι 10 παθογένειες των νοσοκομείων

Διαβάστε περισσότερα: https://www.kathimerini.gr/society/reportaz/563710864/epikindynes-praktikes-kai-kaki-organosi-sto-esy-oi-10-pathogeneies-ton-nosokomeion

Η ανατομία της δασοπυρόσβεσης

Φωτιές στην Ελλάδα: Πώς προετοιμάστηκε η χώρα – Τα προβλήματα και η βοήθεια

Τα κενά στην πυροσβεστική, τα drones, η αύξηση των δασοκομάντο και τα δανεικά πτητικά μέσα.

Διαβάστε περισσότερα: https://www.tovima.gr/2025/07/12/society/foties-stin-ellada-pos-proetoimastike-i-xora-ta-provlimata-kai-i-voitheia

Ελλιπής πρόληψη και επιτελικά κενά αναζωπυρώνουν… τις καταστροφές

Δεν κρύβονται πίσω από την κλιματική κρίση οι ευθύνες για τις φωτιές που απείλησαν περισσότερο από κάθε φορά αστικό ιστό – Η κυβέρνηση δηλώνει ικανοποιημένη που δεν χάθηκαν ανθρώπινες ζωές, αλλά επί επτά χρόνια αμέλησε να δρομολογήσει αλλαγές στη δασοπυρόσβεση

Διαβάστε περισσότερα: https://www.tovima.gr/print/politics/ellipis-prolipsicrkai-epitelika-kenacranazopyronoun-crtis-katastrofes/

Ναι, «αποτύχατε». Αντέχετε, όμως, την αλήθεια;

Επιτρέψτε μου μια ποιμενική παρομοίωση, στο πνεύμα των οπεκεπεδικών ημερών (να κι ένα καλό – ο ΟΠΕΚΕΠΕ ως διασκεδαστικός γλωσσοδέτης). Οταν πιάνεσαι με τη γίδα στην πλάτη, δεν μπορείς να αρνηθείς ούτε τη γίδα, ούτε ότι η πλάτη είναι δική σου. Τα «εναλλακτικά γεγονότα» έχουν τα όριά τους. Τι μπορείς, λοιπόν, να κάνεις;

Διαβάστε περισσότερα: https://www.kathimerini.gr/opinion/563711848/nai-apotychate-antechete-omos-tin-alitheia

Πέντε συν μια παρεμβάσεις για επανίδρυση του κράτους

Πώς μπορούν να εξαλειφθούν οι χρόνιες παθογένειες της χώρας. Οι κρίσιμες πολιτικές προτεραιότητες για μια συνολική στρατηγική ανασυγκρότησης.

Διαβάστε περισσότερα: https://www.euro2day.gr/specials/opinions/article/2307954/pente-syn-mia-paremvaseis-gia-epanidrysh-toy-krato.html

«Γιατί έφυγα από τη Γερμανία»: Η ιστορία ενός Ελληνα μηχανικού

Η Γερμανία υπόσχεται ευκαιρίες και σταθερότητα. Πολλοί μετανάστες όμως νιώθουν περιθωριοποιημένοι.

Διαβάστε περισσότερα: https://www.kathimerini.gr/world/563716513/giati-efyga-apo-ti-germania-i-istoria-enos-ellina-michanikoy

Τα καλά νέα από την επιστημονική έρευνα..

Η αναστροφή της γήρανσης

Ανοίγει ο δρόμος για αναστροφή της γήρανσης αλλά και για μελέτη του καρκίνου καθώς το ίδιο γονίδιο κατέχει κεντρικό ρόλο στην επιβίωση των καρκινικών κυττάρων από τη χημειοθεραπεία

Διαβάστε περισσότερα: https://www.tovima.gr/2025/07/05/science/giransi-pos-peinasmena-skoulikia-fanerosan-tin-anastrofi-tis-fos-ston-karkino

«Tα φυτά μιλούν και τα έντομα τα ακούν», λέει πρωτοποριακή έρευνα

Μία επαναστατική νέα έρευνα Ισραηλινών υποστηρίζει πως υπάρχει ακουστική αλληλεπίδραση μεταξύ φυτών και ζώων που εξυπηρετεί αμφότερα τα είδη.

Διαβάστε περισσότερα: https://www.kathimerini.gr/life/science/563715655/ta-fyta-miloyn-kai-ta-entoma-ta-akoyn-leei-protoporiaki-ereyna/

Πάρκινσον: Σκύλοι «οσμίζονται» τη νόσο πριν τα συμπτώματα

Ο Μπάμπερ και ο Πίνατ, ένα γκόλντεν ριτρίβερ και ένα μαύρο λαμπραντόρ που εκπαιδεύθηκαν κατάλληλα, μπορούν να ανιχνεύουν τη νευροεκφυλιστική νόσο από την οσμή του δέρματος με ακρίβεια της τάξεως του 98%.

Διαβάστε περισσότερα: https://www.tovima.gr/2025/07/18/science/parkinson-skyloi-osmizontai-ti-noso-prin-ta-symptomata

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά που βιώνουν τον θάνατο συμμαθητή τους?

Στην περίπτωση ατυχήματος όπου προκάλεσε απώλεια στο σχολείο σε ένα ή πολλά παιδιά, είναι καλό αρχικά να ζητήσουμε τη βοήθεια ψυχολόγων που είναι εξειδικευμένοι στο πένθος.

Αυτοί θα συμβάλλουν στη διεργασία του πένθους τόσο στο σχολείο όσο και στην κοινότητα. Ανεξάρτητα όμως από την επέμβαση των ειδικών σε μια τέτοια περίπτωση, το σχολείο χρειάζεται να δώσει την ευκαιρία σε όλους –εκπαιδευτικούς και παιδιά– να μνημονεύσουν αυτούς που χάθηκαν. Είναι σημαντικό όλοι στην σχολική κοινότητα να έχουν τρόπους επικοινωνίας και έκφρασης των συναισθημάτων τους για το τραγικό γεγονός.

Το σχολείο αποτελεί τον κατεξοχήν χώρο για να βοηθήσουμε τα παιδιά να μιλήσουν για αυτό που συνέβη, να εκφράσουν τις απορίες τους, τα συναισθήματά τους και τον φόβο τους ότι κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί και στα ίδια. Αν έχουμε την εντύπωση πως ένας θάνατος δεν αγγίζει τα παιδιά ή ότι το ξεπερνάνε εύκολα, κάνουμε μεγάλο λάθος.

Τα παιδιά βιώνουν τα πάντα με πιο έντονο τρόπο από εμάς τους μεγάλους, ωστόσο, μπορούν και κρύβουν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους όταν βλέπουν πως δεν τους δίνουμε τον χώρο να τα εκφράσουν.

Είναι σημαντικό να καταλάβουμε πως όταν κάτι δεν μιλιέται, δεν σημαίνει πως δεν λειτουργεί υπόγεια προκαλώντας οδύνη στην ψυχή και το σώμα του παιδιού. Φαινομενικά, τα παιδιά προχωρούν στη ζωή τους, μπαίνουν στο Πανεπιστήμιο, βρίσκουν δουλειά, παντρεύονται και κάνουν τη δική τους οικογένεια. Ωστόσο, η πληγή που έχει μείνει μέσα τους συνεχίζει να πονάει.

Όταν τα συναισθήματα μένουν παγωμένα στην καρδιά του παιδιού και οι σκέψεις όπως ότι αυτό έφταιγε και πέθανε ο αγαπημένος του συνεχίζουν να το καταδιώκουν. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να υποφέρει μέσα του για πολλά χρόνια παρά το γεγονός ότι η εξωτερική του ζωή θα είναι πολύ επιτυχημένη.

Για όλους αυτούς τους λόγους χρειάζεται να γνωρίζουμε όλοι πως να φροντίσουμε τα παιδιά που έχουν βιώσει μια σημαντική απώλεια. Στο σχολείο μπορούμε να ορίσουμε συγκεκριμένους χώρους ως χώρους πένθους. Εκεί μπορεί να πάει κάποιος να κλάψει ή να μιλήσει με άλλους για αυτό που συνέβη. Επίσης, μπορούμε να αναρτήσουμε στον διάδρομο του σχολείου χαρτί του μέτρου, έτσι ώστε κάθε μαθητής και εκπαιδευτικός να έχουν τη δυνατότητα να εκφράσουν με λόγια ή ζωγραφιές τα συναισθήματά τους για τη μεγάλη απώλεια.

Διαφορετικά, αν δεν πούμε τίποτα, και δεν δώσουμε στο παιδί την δυνατότητα να εκφραστεί, το παιδί μένει με την απορία για το τι συνέβη. Κρατάει τις σκέψεις και τα συναισθήματά του για τον εαυτό του. Οι φόβοι του γίνονται εφιάλτες και δυσκολεύεται να κοιμηθεί. Γίνεται νευρικό και

ανήσυχο ή παρουσιάζει αλλαγή στην όρεξή του. Πονάει η κοιλιά του ή το κεφάλι του αλλά οι γιατροί δεν βρίσκουν κάτι παθολογικό.

Με ποιον τρόπο μνημονεύουμε έναν θάνατο στο σχολείο;

Είναι καλό να οργανώσουμε μια μικρή εκδήλωση στη μνήμη του παιδιού που πέθανε. Δίνουμε τη δυνατότητα στα παιδιά να συμμετέχουν στον σχεδιασμό, όσο είναι δυνατόν, ιδιαίτερα εκείνα που γνώριζαν το άτομο που πέθανε. Σε μια τάξη που πεθαίνει ένα παιδί χρειάζεται οι συμμαθητές του να ετοιμάσουν μια συλλυπητήρια κάρτα για την οικογένειά του.

Επιπλέον, το ίδιο το σχολείο χρειάζεται να μνημονεύσει τον θάνατο του μαθητή μέσα από μια μικρή εκδήλωση με ζωγραφιές και κείμενα παιδιών και δασκάλων. Ενδεικτικά στο σχολείο μπορούμε:

● Να μιλήσουμε για τις αναμνήσεις μας από το άτομο που πέθανε σε μια ειδική εκδήλωση.

● Να ετοιμάσουμε ένα άλμπουμ με φωτογραφίες και αναμνήσεις ή να οργανώσουμε μια έκθεση με κάρτες, φωτογραφίες και ζωγραφιές στη μνήμη αυτού που πέθανε.

● Να διεξάγουμε μια μικρή τελετή με αναμμένα κεριά στη μνήμη αυτού που πέθανε.

● Να τοποθετήσουμε μια φωτογραφία ή μια επιγραφή στη μνήμη αυτού που πέθανε σε κεντρικό σημείο του σχολείου.

● Να φυτέψουμε ένα δέντρο ή ένα παρτέρι λουλούδια στη μνήμη αυτού που πέθανε

● Να κάνουμε μια χρηματική δωρεά του σχολείου σε μια φιλανθρωπική οργάνωση στη μνήμη του ατόμου που πέθανε ή να μαζέψουμε χρήματα για να εμπλουτίσουμε το σχολείο.

Πώς διαχειριζόμαστε τον θάνατο ενός μαθητή κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς;

Πολύ σημαντικό είναι να γνωρίζουμε και πώς να διαχειριστούμε τον θάνατο ενός μαθητή και κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς.

Είναι καλό να αφήσουμε κενό το θρανίο του μαθητή που πέθανε και να αναφέρουμε κανονικά το όνομά του: Πήγαινε κάτσε στη θέση του/της ………… και δουλέψτε εκεί με τη Χριστίνα. Το να μιλάμε για το παιδί που πέθανε, επιτρέπει το πένθος να συνεχίσει να υπάρχει στο μυαλό και την καρδιά των παιδιών.

Ο Dyregrov (2008) αναφέρει ότι μπορούμε να ζητήσουμε από τα παιδιά να κοιτάξουν το άδειο θρανίο και να σκεφτούν τι θα ήθελαν να πουν σε αυτό το παιδί όταν ήταν ζωντανό αλλά δεν πρόλαβαν. Έχουν τη δυνατότητα να το πουν τώρα είτε από μέσα τους είτε φωναχτά. Μπορούν να τελειώσουν με ένα Αντίο. Μετά τους ζητάμε να ζωγραφίσουν και να αναρτήσουν τις ζωγραφιές τους σε ένα εμφανές σημείο στην τάξη.

Θα πρέπει να συμφωνήσουμε μαζί με τα παιδιά για το πότε θα απομακρύνουμε το άδειο θρανίο από την τάξη. Επίσης, είναι καλό να γίνει μνεία του παιδιού που πέθανε στο τέλος της σχολικής χρονιάς.

Σε μια δική μας περίπτωση, η εκπαιδευτικός έφτιαξε ένα αυτοσχέδιο κηροστάσιο από ένα ταψί με άμμο και αναμμένα κεράκια σε διαφορετικά ύψη –όπου κάθε κερί συμβόλιζε το άτομο και τη φλόγα της ζωής που έχει, άλλος πολύ και άλλος λίγο (το πιο μικρό κερί το είχε το παιδί που πέθανε)– και όλα τα παιδιά μαζεύτηκαν σε κύκλο και μίλησαν για το παιδί που πέθανε. Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι, πέρα από τη θλίψη και τα δάκρυα, τα παιδιά συχνά αναφέρουν και αστεία περιστατικά για το παιδί που πέθανε, όπως επίσης και περιστατικά στα οποία είχαν θυμώσει μαζί του για κάποια ζαβολιά ή κάτι ανάλογο. Στο πένθος υπάρχει χώρος για όλα τα συναισθήματα, όχι μόνο για τη θλίψη.

Μέσα από τέτοιες ενέργειες τα παιδιά θα συνεχίσουν να αναφέρονται στο παιδί που πέθανε και στις αναμνήσεις που έχουν όπως με το να αφήσουν το θρανίο του κενό για να δείξουν ότι δεν τον ξέχασαν, ότι παρόλο που δεν είναι στην τάξη συνεχίζει να είναι στην καρδιά τους.

Με αυτό τον τρόπο τα παιδιά μαθαίνουν να επεξεργάζονται τα συναισθήματά τους και να στηρίζουν το ένα το άλλο. Μαθαίνουν ότι και η πιο δύσκολη εμπειρία γίνεται υποφερτή όταν υπάρχουν άνθρωποι γύρω μας που μπορούν να μας ακούσουν και να μας συμπαρασταθούν.

Αποσπάσματα από το βιβλίο της Τάνιας Αναγνωστοπούλου και Σοφίας Χατζηνικολάου “ Το Πένθος στα Παιδιά”, Εκδόσεις Ινστιτούτου Ψυχολογίας και Υγείας.

Επιστροφή στα άρθρα

5 ΚΛΙΝΙΚΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΚΘΕΣΗΣ ΣΕ ΒΙΑ

– Χιλιάδες έρευνες έχουν καταδείξει τις τοξικές επιπτώσεις της έκθεσης των παιδιών στη βία τόσο στην ψυχοκοινωνική και συναισθηματική τους ανάπτυξη όσο και τις λειτουργίες του εγκεφάλου.

– Πίσω από συνήθη συμπτώματα όπως οι διατροφικές διαταραχές, η εξάρτηση από ουσίες, η κατάθλιψη, οι διαταραχές ύπνου, οι κρίσεις πανικού, η αρρωστοφοβία κ.α. συχνά κρύβεται μια σωματική, συναισθηματική ή σεξουαλική κακοποίηση που το παιδί δέχτηκε από το οικείο περιβάλλον χωρίς τη δυνατότητα ψυχικής επεξεργασίας.

– Σε αυτόν τον κύκλο διαδικτυακών κλινικών εργαστηρίων θα εξετάσουμε το τραύμα στις πολλαπλές του εκφάνσεις, από τις διαγνωστικές δυσκολίες έως τις θεραπευτικές επιλογές. Θα δούμε τις σχετικές έρευνες και τις προτεινόμενες θεραπευτικές κατευθύνσεις και θα συζητήσουμε κλινικά περιστατικά.

– Ο κύκλος του τραύματος απευθύνεται σε επαγγελματίες ψυχικής υγείας που έχουν αντιμετωπίσει τέτοια κλινικά φαινόμενα στην εργασία τους και επιθυμούν να έχουν μια ολοκληρωμένη κατάρτιση σχετικά με αυτά. Δεν υπάρχει δυνατότητα για ασύγχρονη παρακολούθηση και οι θέσεις είναι περιορισμένες.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ

– 14-15 Νοεμβρίου 2025 Πρώιμη σεξουαλική κακοποίηση

– 12-13 Δεκεμβρίου 2025 Διάσχιση και αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές

– 13-14 Φεβρουαρίου 2026 Κλινικές προκλήσεις με μεταιχμιακά άτομα

– 13-14 Μαρτίου 2026 Κλινικές παρεμβάσεις Ι: Ψυχικοποίηση

– 15-16 Μαίου 2026 Κλινικές παρεμβάσεις ΙI: Η τεχνική του εσωτερικού παιδιού

ΔΙΔΑΚΤΡΑ

– Για φοιτητές/αποφοίτους του ΙΨΥ: 100 ευρώ κάθε εργαστήριο

– Για άλλους επαγγελματίες: 120 ευρώ κάθε εργαστήριο

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

– Τάνια Αναγνωστοπούλου, Ph.D., Κλινική Ψυχολόγος, τηλ. 2310 851 343/ e-mail: ipsy@otenet.gr