|

Πώς βιώνουν την απώλεια τα παιδιά και πώς να βοηθήσουμε

Ένα μικρό παιδί βρίσκεται συχνά αντιμέτωπο με μικρές και μεγάλες απώλειες πολύ νωρίς στη ζωή του. 

Πένθος στα παιδιά! Σεμινάριο Ψυχολογίας για την διαχείρηση απώλειας στα παιδιά

 Η μητέρα που φεύγει για να πάει στη δουλειά, το ζωάκι που πεθαίνει,  ένα διαζύγιο, μια ασθένεια, ένας θάνατος. Οι απώλειες στα παιδιά, αν δεν μιληθούν ώστε να γίνουν κατανοητά, μπορούν να λειτουργήσουν τραυματικά και να αφήσουν αποτύπωμα στον ψυχισμό του που θα το συνοδεύει και στην ενήλικη ζωή του. Πολλά από τα συμπτώματα των ενηλίκων ( δυσκολίες με τον ύπνο, κρίσεις πανικού, φοβίες, καταθλίψεις, εξαρτήσεις, προβλήματα στις σχέσεις) κρύβουν από πίσω ένα ανεπίλυτο και παγωμένο πένθος. 

Θεματολογία του εργαστηρίου

Σε αυτό το σεμινάριο Ψυχολογίας θα δούμε μέσα από πραγματικά περιστατικά:  

  • Τον τρόπο που βιώνουν τα παιδιά μια απώλεια ανάλογα με την ηλικία τους. 
  • Τη στήριξη που χρειάζονται έτσι ώστε να μετασχηματίσουν μια δύσκολη εμπειρία σε αυθεντική ψυχική ανθεκτικότητα
  • Τον τρόπο με τον οποίο δουλεύουμε με ενήλικες που έχουν παγωμένα πένθη από την παιδική και εφηβική τους ηλικία. 

Σε ποιους απευθύνεται?

Οι γνώσεις που προσφέρονται σε αυτό το κλινικό εργαστήριο – σεμινάριο Ψυχολογίας είναι χρήσιμες τόσο για παιδαγωγούς και θεραπευτές παιδιών όσο και ενηλίκων. Επιπλέον, μας δίνουν χρήσιμα εργαλεία για τον τρόπο αντιμετώπισης μιας απώλειας στη ζωή ενός παιδιού.  Μπορείτε να φέρετε και δικά σας περιστατικά για συζήτηση.  Το εργαστήριο είναι ανοιχτό σε όλους όσους ασχολούνται με τη θεραπεία ενηλίκων και παιδιών, όπως και όσους ασχολούνται γενικά με παιδιά (κοινωνικούς λειτουργούς, εκπαιδευτικούς κλπ).  To εργαστήριο θα διεξαχθεί μέσω της πλατφόρμας zoom, η  διάρκειά του είναι 12 ώρες και δίνεται βεβαίωση παρακολούθησης. 

Εισηγητής και ημερομηνίες

Εισηγήτρια: Τάνια Αναγνωστοπούλου, Ph.D., Κλινική Ψυχολόγος  Ημερομηνίες
Παρασκευή  9 Δεκεμβρίου: 17.30-21.30  Σάββατο  10 Δεκεμβρίου:  10.30-15.30 

Για οποιαδήποτε ερώτηση και αιτήσεις συμμετοχής για το κλινικό εργαστήριο και άλλα σεμινάρια ψυχολογίας καλέστε στο τηλέφωνο 2310 851 343 ή στείλτε email στην διεύθυνση ipsy@otenet.gr – Τάνια Αναγνωστοπούλου, Ph.D., Κλινική Ψυχολόγος.    

Παρόμοιες αναρτήσεις

  • |

    Στον αστερισμό του Χείρωνα: Απώλειες και πένθη στην ανθρώπινη ζωή

    Οι απώλειες είναι μέρος της ανθρώπινης ζωής, ωστόσο, αρκετά άτομα δεν μπορούν να τις ξεπεράσουν. Σε αυτό το σεμινάριο θα διερευνήσουμε την απώλεια σε τρεις άξονες:

    • Σαν εξελικτικό τραύμα (relational trauma ) που επηρεάζει τον δεσμό με τους άλλους (attachment style).
    • Σαν ναρκισσιστικό πλήγμα.
    • Σαν υπαρξιακό ζήτημα.

    Στο σεμινάριο θα αναφερθούμε:

    • Στην αναγκαιότητα της εξατομικευμένης προσέγγισης της απώλειας με βάση τους άξονες που προαναφέρθηκαν και της ικανότητας ή της ανικανότητας των ατόμων να επεξεργαστούν το πένθος τους και να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους.
    • Στον προβληματισμό του κατά πόσο μπορούμε μέσα στη θεραπεία να “διορθώσουμε” ή να “ξεπεράσουμε” τις πληγές του παρελθόντος.
    • Σε κλινικά παραδείγματα από περιπτώσεις που, παρά τη μακροχρόνια θεραπεία στην οποία υποβλήθηκαν, εξακολουθούν να έχουν τις πληγές ανοιχτές και τις δημιουργικές λύσεις που ανακαλύπτει ένα άτομο για να συνεχίσει να ζει τη ζωή του.

    Μπορείτε να φέρετε και δικές σας περιπτώσεις για συζήτηση

  • |

    Η επίδραση της οικογενειακής βίας και του διαζυγίου στα παιδιά

    Πολλά παιδιά μεγαλώνουν σε δυσμενείς οικογενειακές συνθήκες: εκτίθενται επανειλημμένα σε σκηνές βίας ανάμεσα στους γονείς και συχνά βιώνουν ένα δύσκολο διαζύγιο.

    Σε αυτό το σεμινάριο θα διερευνήσουμε τα ακόλουθα ερωτήματα:

    • Ποιες είναι οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις μιας τέτοιας συνθήκης για τα παιδιά;
    • Τι είδους σχέσεις συνάπτουν στην ενήλικη ζωή τους και πώς λειτουργούν οι ίδιοι σαν γονείς;
    • Τι μπορούμε να πούμε στους γονείς που χωρίζουν για να μετριάσουμε τις επιπτώσεις του διαζυγίου στα παιδιά;

    Στο πρώτο μέρος του σεμιναρίου θα αναφερθούμε στα πορίσματα σημαντικών ερευνών που
    παρακολούθησαν τα παιδιά του διαζυγίου για αρκετά χρόνια, καθώς και τις έρευνες παρέμβασης στη διαζευγμένη οικογένεια για να βοηθήσουν τα παιδιά να προσαρμοστούν καλύτερα στη νέα τους ζωή.

    Στο δεύτερο μέρος θα αναφερθούμε σε κλινικά περιστατικά ενηλίκων που βίωσαν οικογενειακή βία κατά την παιδική τους ηλικία, καθώς και τρόπους παρέμβασης στο σχολείο και την οικογένεια για τη στήριξη των παιδιών που βιώνουν αυτήν τη στρεσογόνο συνθήκη στη ζωή τους.

  • |

    Κλινική διαίσθηση

    Η διαίσθηση είναι ένα πολύτιμο εργαλείο στην κλινική πράξη. Μαζί με την εν συναίσθηση βοηθά τον θεραπευτή να “ οσμίζεται” τα μη λεκτικά σήματα του πελάτη και να ανταποκρίνεται με ευαισθησία στην κατάλληλη στιγμή. Στο σεμινάριο αυτό οι εκπαιδευόμενοι θα ασκηθούν σε δραστηριότητες που αναπτύσσουν τη διαίσθηση. Η μεθοδολογία του σεμιναρίου περιλαμβάνει το προσωπικό ημερολόγιο, τη ζωγραφική, την καθοδηγούμενη φαντασία, και την προσωπική μελέτη.

  • |

    Στη ζώνη του λυκόφωτος: Ακραίες καταστάσεις στην ψυχοθεραπεία

    Υπάρχουν άνθρωποι που φέρνουν στην ψυχοθεραπεία ένα τεράστιο ψυχικό αδιέξοδο και μας ταξιδεύουν στη « ζώνη του λυκόφωτος», πέρα από τις θεωρίες μας και τις συνήθεις πρακτικές μας. Η αυτοκαταστροφικότητα μεσουρανεί. Στη θεραπεία το γλυκό κορίτσι που περίμενε στην αναμονή μεταμορφώνεται σε καμικάζι ζωσμένο με εκρηκτικά, έτοιμο να πατήσει το κουμπί και να τινάξει τα πάντα στον αέρα. Ένα άλλο κορίτσι πηγαίνει τραγουδώντας και γνωρίζοντας τις καταστροφικές συνέπειες της πράξης της να βάλει το κεφάλι της «στον πάγκο του χασάπη».

    Τέτοιες καταστάσεις μας προκαλούν φρίκη και απόγνωση, δεν έχουμε καμία πυξίδα για το πώς να σκεφτούμε ή να δράσουμε για να βοηθήσουμε. Τα λόγια μας δεν φτάνουν στα αυτιά τους, δεν ακουμπούν την ψυχή τους. Καμία θεραπευτική προσέγγιση δεν μπαίνει στη ζώνη του λυκόφωτος, είναι η επικίνδυνη ζώνη, η περιοχή της « συνειδητής ψύχωσης»: παρόλο που ορισμένες συμπεριφορές τους αγγίζουν την ψύχωση, οι άνθρωποι αυτοί συνεχίζουν και λειτουργούν κανονικά στη ζωή τους.

    Στο twilight zone οι μαύρες τρύπες καταπίνουν ανθρώπινες ζωές αλλά γεννούν και θαύματα:

    Η γυναίκα με τον καρκίνο τελικού σταδίου τελείως αναπάντεχα συνεχίζει να ζει. Σε αυτό το κλινικό εργαστήριο θα δούμε περιπτώσεις ανθρώπων που μας μεταφέρουν στη ζώνη του λυκόφωτος και θα συζητήσουμε τρόπους προσέγγισης και κατανόησης αυτών των φαινομένων. Μπορείτε να φέρετε και δικά σας περιστατικά για συζήτηση.

  • |

    Το τέλος της θεραπείας

    Πότε είναι έτοιμος ο πελάτης να φύγει από τη θεραπεία; Αυτό είναι ένα ερώτημα που απασχολεί πολλούς αρχάριους αλλά και έμπειρους θεραπευτές και είναι ένα σημείο καμπή για μια επιτυχημένη θεραπεία.

    Σε αυτό το σεμινάριο θα συζητήσουμε τις ενδείξεις όπως διαφαίνονται ήδη από την αξιολόγηση και την αρχική φάση για μια πρόωρη διακοπή της θεραπείας ή για δυσκολίες στον αποχωρισμό από τον θεραπευτή θα αναφερθούμε σε πρακτικά ζητήματα του τέλους της θεραπείας ( τι γίνεται όταν ο πελάτης χειροτερεύει ξαφνικά; θα ζητήσουμε από τον πελάτη να επιστρέψει για αξιολόγηση σε τακτά διαστήματα; τι θα κάνουμε αν ο πελάτης δηλώσει απογοητεύμενος από τη θεραπεία; με ποιον τρόπο εμείς αποχαιρετάμε στην προσωπική μας ζωή; )
    θα εξετάσουμε κλινικά περιστατικά όπου η θεραπεία φαίνεται να χρονίζει χωρίς λόγο ή αντίθετα διακόπτεται πρόωρα και θα συζητήσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των βραχυπρόθεσμων και των μακροπρόθεσμων θεραπειών.

  • |

    Όταν η θεραπεία δεν πάει καλά

    Δυστυχώς, παρά τις προσπάθειές μας, ορισμένες θεραπείες δεν πάνε καλά. Είτε νιώθουμε πως έχουμε “ κολλήσει” είτε η θεραπευόμενη, με πρόσχημα την έλλειψη χρόνου ή χρημάτων, σταματάει πρόωρα τη θεραπεία.
    Σε αυτή τη συνάντηση, θα διερευνήσουμε αρχικά τις συνθήκες εκείνες, οι οποίες είναι ορατές από την αρχή και από τις οποίες προκύπτει μια δυσμενής πρόγνωση για θεραπεία. Κατόπιν θα συζητήσουμε μέσα από πραγματικά περιστατικά τις θεραπευτικές επιπτώσεις- θετικές ή αρνητικές- που έχουν ορισμένα ζητήματα τα οποία ανακύπτουν σχεδόν σε κάθε θεραπεία:

    Η αυτο-αποκάλυψη της θεραπεύτριας
    Η σωματική επαφή με τον πελάτη
    Η εξιδανίκευση της θεραπεύτριας
    Η μητρική στάση της θεραπεύτριας
    Οι συμμετέχοντες μπορούν να φέρουν δικά τους περιστατικά για συζήτηση.