Οι περισσότερες θεραπευτικές προσεγγίσεις θεωρούν δεδομένο ότι η πελάτισσα έχει ένα δικό της εσωτερικό κόσμο, έναν εαυτό και την ικανότητα να κάνει σχέσεις- όσο προβληματικά ή μπλοκαρισμένα κι αν είναι αυτά.
Η κλινική εμπειρία, ωστόσο, δείχνει ότι αυτές οι ικανότητες δεν πρέπει να θεωρούνται δεδομένες. Ιδιαίτερα τα άτομα με μεταιχμιακή ή ψυχοσωματική οργάνωση προσωπικότητας παρουσιάζουν εμφανή κενά σε αυτούς τους τομείς.
Στο σεμινάριο θα παρουσιαστεί η δουλειά του Peter Fonagy και των συνεργατών του σε σχέση με τη διαδικασία « ψυχικοποίησης» που λαμβάνει χώρα στα βρέφη και τα βοηθάει να αναπτυχθούν ομαλά. Θα παρουσιαστούν επίσης οι στρατηγικές που χρησιμοποιούμε στη θεραπεία με ενήλικες για να βοηθήσουμε τον πελάτη να αναπτύξει την ικανότητα ψυχικοποίησης, να δημιουργήσει τον εσωτερικό του κόσμο σε αρμονία με την πραγματικότητα και να μπορέσει να ωφεληθεί από τη θεραπεία.
Ένα μικρό παιδί βρίσκεται συχνά αντιμέτωπο μεμικρές και μεγάλες απώλειες πολύ νωρίς στη ζωή του.
Η μητέρα που φεύγει για να πάει στη δουλειά, το ζωάκι που πεθαίνει, ένα διαζύγιο, μια ασθένεια, ένας θάνατος. Οι απώλειες στα παιδιά, αν δεν μιληθούν ώστε να γίνουν κατανοητά, μπορούν να λειτουργήσουν τραυματικά και να αφήσουν αποτύπωμα στον ψυχισμό του που θα το συνοδεύει και στην ενήλικη ζωή του. Πολλά από τα συμπτώματα των ενηλίκων ( δυσκολίες με τον ύπνο, κρίσεις πανικού, φοβίες, καταθλίψεις, εξαρτήσεις, προβλήματα στις σχέσεις) κρύβουν από πίσω ένα ανεπίλυτο και παγωμένο πένθος.
Τον τρόπο που βιώνουν τα παιδιάμια απώλεια ανάλογα με την ηλικία τους.
Τη στήριξη που χρειάζονται έτσι ώστε να μετασχηματίσουν μια δύσκολη εμπειρία σε αυθεντικήψυχική ανθεκτικότητα.
Τον τρόπο με τον οποίο δουλεύουμε με ενήλικες που έχουν παγωμένα πένθη από την παιδική και εφηβική τους ηλικία.
Σε ποιους απευθύνεται?
Οι γνώσεις που προσφέρονται σε αυτό το κλινικόεργαστήριο – σεμινάριο Ψυχολογίας είναι χρήσιμες τόσο για παιδαγωγούς και θεραπευτές παιδιών όσο και ενηλίκων. Επιπλέον, μας δίνουν χρήσιμα εργαλεία για τον τρόπο αντιμετώπισης μιας απώλειας στη ζωή ενός παιδιού. Μπορείτε να φέρετε και δικά σας περιστατικά για συζήτηση. Το εργαστήριο είναι ανοιχτό σε όλους όσους ασχολούνται με τη θεραπεία ενηλίκων και παιδιών, όπως και όσους ασχολούνται γενικά με παιδιά (κοινωνικούς λειτουργούς, εκπαιδευτικούς κλπ). To εργαστήριο θα διεξαχθεί μέσω της πλατφόρμας zoom, η διάρκειά του είναι 12 ώρες και δίνεται βεβαίωση παρακολούθησης.
Για οποιαδήποτε ερώτηση και αιτήσεις συμμετοχής για το κλινικό εργαστήριο και άλλα σεμινάρια ψυχολογίας καλέστε στο τηλέφωνο 2310 851 343 ή στείλτε email στην διεύθυνση ipsy@otenet.gr – Τάνια Αναγνωστοπούλου, Ph.D., Κλινική Ψυχολόγος.
Το Ινστιτούτο Ψυχολογίας και Υγείας προσφέρει ένα 6ωρο διαδραστικό εργαστήριο στο οποίο οι συμμετέχοντες μπορούν να θέσουν τα ερωτήματά τους στον τομέα της ψυχοθεραπείας.
Τα ερωτήματα περιστρέφονται σε 2 άξονες.
Α. Κομβικά ζητήματα στην ψυχοθεραπεία, όπως:
Ποια είναι το πιο συνηθισμένα προβλήματα που συναντάμε στην ψυχοθεραπεία?
Ποιος είναι ο ρόλος του θεραπευτή?
Γιατί υπάρχουν τόσες διαφορετικές προσεγγίσεις?
Πώς αντιμετωπίζουμε μια κατάσταση κρίσης?
Β. Την κατάλληλη προετοιμασία των υποψήφιων θεραπευτών/τριών, όπως:
Πόσος χρόνος απαιτείται για μπορέσουμε να ασκήσουμε το επάγγελμα με επάρκεια?
Ποιοι είναι οι κίνδυνοι του επαγγέλματος?
Πώς ξέρουμε αν είμαστε κατάλληλοι για να ασκήσουμε αυτό το επάγγελμα?
Πόσο απαραίτητη είναι η προσωπική θεραπεία?
Η κάθε συμμετέχουσα μπορεί να θέσει το δικό της, προσωπικό, ερώτημα σε κάθε άξονα για να απαντηθεί κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου.
Στο εργαστήριο γίνονται δεκτοί τελειόφοιτοι και απόφοιτοι Τμημάτων Ψυχολογίας, καθώς και νέοι θεραπευτές/τριες.
Σύμφωνα με την Klein το παιδί βιώνει το Οιδιπόδειο πολύ πριν από την ηλικία των 3-5 ετών που ορίζει ο Freud. Στόχος του κλινικού εργαστηρίου είναι να εισάγει τους συμμετέχοντες στα βαθύτερα στρώματα του ψυχισμού και της βρεφικής σεξουαλικότητας μέσα από τη διερεύνηση του αρχαϊκού πυρήνα του Οιδιπόδειου συμπλέγματος, την εξερεύνηση του εσωτερικού σώματος της μητέρας από το βρέφος και τις φαντασιώσεις του γύρω από τη σεξουαλική σχέση των γονέων.
Μέσα από βιωματικές ασκήσεις, ανάλυση ονείρων και παρουσίαση περιστατικών ανάλυσης μικρών παιδιών, θα εξερευνήσουμε την πρωταρχική σκηνή, τη συμπλοκή γονεϊκή μορφή και την έννοια του claustrum του Meltzer.
Επιπλέον, θα αναφερθούμε στον μύθο του Μινώταυρου από τη σκοπιά της Κλαϊνικής προσέγγισης, και θα δούμε τον τρόπο με τον οποίο έχουμε τοποθετηθεί απέναντι στα φαντασιωσικά τέρατα της βρεφικής μας ηλικίας.
Η διαίσθηση είναι ένα πολύτιμο εργαλείο στην κλινική πράξη. Μαζί με την εν συναίσθηση βοηθά τον θεραπευτή να “ οσμίζεται” τα μη λεκτικά σήματα του πελάτη και να ανταποκρίνεται με ευαισθησία στην κατάλληλη στιγμή. Στο σεμινάριο αυτό οι εκπαιδευόμενοι θα ασκηθούν σε δραστηριότητες που αναπτύσσουν τη διαίσθηση. Η μεθοδολογία του σεμιναρίου περιλαμβάνει το προσωπικό ημερολόγιο, τη ζωγραφική, την καθοδηγούμενη φαντασία, και την προσωπική μελέτη.
Στόχος είναι η εκπαίδευση των συμμετεχόντων στα ιδιαίτερα προβλήματα που θέτουν στην θεραπεία τα άτομα με μεταιχμιακή οργάνωση της προσωπικότητας στο μοντέλο του Kernberg σχετικά με τους θεραπευτικούς χειρισμούς που είναι βοηθητικοί σε αυτές τις περιπτώσεις. στο μοντέλο του Fonagy σχετικά με τη διαδικασία mentalization Οι συμμετέχοντες μπορούν να συζητήσουν και δικά τους περιστατικά κατά τη διάρκεια του σεμιναρίου.
Οι απώλειες είναι μέρος της ανθρώπινης ζωής, ωστόσο, αρκετά άτομα δεν μπορούν να τις ξεπεράσουν. Σε αυτό το σεμινάριο θα διερευνήσουμε την απώλεια σε τρεις άξονες:
Σαν εξελικτικό τραύμα (relational trauma ) που επηρεάζει τον δεσμό με τους άλλους (attachment style).
Σαν ναρκισσιστικό πλήγμα.
Σαν υπαρξιακό ζήτημα.
Στο σεμινάριο θα αναφερθούμε:
Στην αναγκαιότητα της εξατομικευμένης προσέγγισης της απώλειας με βάση τους άξονες που προαναφέρθηκαν και της ικανότητας ή της ανικανότητας των ατόμων να επεξεργαστούν το πένθος τους και να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους.
Στον προβληματισμό του κατά πόσο μπορούμε μέσα στη θεραπεία να “διορθώσουμε” ή να “ξεπεράσουμε” τις πληγές του παρελθόντος.
Σε κλινικά παραδείγματα από περιπτώσεις που, παρά τη μακροχρόνια θεραπεία στην οποία υποβλήθηκαν, εξακολουθούν να έχουν τις πληγές ανοιχτές και τις δημιουργικές λύσεις που ανακαλύπτει ένα άτομο για να συνεχίσει να ζει τη ζωή του.
Μπορείτε να φέρετε και δικές σας περιπτώσεις για συζήτηση
