|

Στη ζώνη του λυκόφωτος: Ακραίες καταστάσεις στην ψυχοθεραπεία

Υπάρχουν άνθρωποι που φέρνουν στην ψυχοθεραπεία ένα τεράστιο ψυχικό αδιέξοδο και μας ταξιδεύουν στη « ζώνη του λυκόφωτος», πέρα από τις θεωρίες μας και τις συνήθεις πρακτικές μας. Η αυτοκαταστροφικότητα μεσουρανεί. Στη θεραπεία το γλυκό κορίτσι που περίμενε στην αναμονή μεταμορφώνεται σε καμικάζι ζωσμένο με εκρηκτικά, έτοιμο να πατήσει το κουμπί και να τινάξει τα πάντα στον αέρα. Ένα άλλο κορίτσι πηγαίνει τραγουδώντας και γνωρίζοντας τις καταστροφικές συνέπειες της πράξης της να βάλει το κεφάλι της «στον πάγκο του χασάπη».

Τέτοιες καταστάσεις μας προκαλούν φρίκη και απόγνωση, δεν έχουμε καμία πυξίδα για το πώς να σκεφτούμε ή να δράσουμε για να βοηθήσουμε. Τα λόγια μας δεν φτάνουν στα αυτιά τους, δεν ακουμπούν την ψυχή τους. Καμία θεραπευτική προσέγγιση δεν μπαίνει στη ζώνη του λυκόφωτος, είναι η επικίνδυνη ζώνη, η περιοχή της « συνειδητής ψύχωσης»: παρόλο που ορισμένες συμπεριφορές τους αγγίζουν την ψύχωση, οι άνθρωποι αυτοί συνεχίζουν και λειτουργούν κανονικά στη ζωή τους.

Στο twilight zone οι μαύρες τρύπες καταπίνουν ανθρώπινες ζωές αλλά γεννούν και θαύματα:

Η γυναίκα με τον καρκίνο τελικού σταδίου τελείως αναπάντεχα συνεχίζει να ζει. Σε αυτό το κλινικό εργαστήριο θα δούμε περιπτώσεις ανθρώπων που μας μεταφέρουν στη ζώνη του λυκόφωτος και θα συζητήσουμε τρόπους προσέγγισης και κατανόησης αυτών των φαινομένων. Μπορείτε να φέρετε και δικά σας περιστατικά για συζήτηση.

Παρόμοιες αναρτήσεις

  • |

    Ηθικά διλήμματα

    Οι ψυχοθεραπευτές συχνά πιστεύουν πως, επειδή οι ίδιοι έχουν μια προσωπική ηθική, αυτόματα θα συμπεριφερθούν ηθικά και στο επαγγελματικό τους πλαίσιο. Επιπλέον, θεωρούν ότι τα ηθικά ζητήματα εμφανίζονται σπάνια, συνήθως με τη μορφή μιας κρίσης και ότι υπάρχει μία μόνο σωστή απάντηση στην κάθε περίπτωση. Ωστόσο, η τήρηση του απορρήτου, ιδιαίτερα όταν εργαζόμαστε με παιδιά, οικογένειες ή ζευγάρια, η χαλάρωση και η παραβίαση των ορίων της θεραπείας, τυχόν παράλληλες σχέσεις θεραπευτή-πελάτη καθώς και η αυτοαποκάλυψη του θεραπευτή αποτελούν καθημερινές δεοντολογικές προκλήσεις που ενδέχεται να δυναμιτίσουν τη θεραπεία. Σε αυτό το workshop θα συζητήσουμε πραγματικά περιστατικά που αφορούν συνηθισμένα ηθικά διλήμματα και θα αναφερθούμε στους πλέον κατάλληλους θεραπευτικούς χειρισμούς για την πρόληψη ή τη διευθέτησή τους.

  • |

    Ψυχή και Σώμα: Mission Impossible?

    Πολλά άτομα, λόγω αντίξοων περιγεννητικών και βρεφικών εμπειριών, δεν «μπαίνουν» καλά στο σώμα τους. Το σωματικό Εγώ, ο πυρήνας του εαυτού, σχηματίζεται με πολλά προβλήματα τα οποία παραμένουν και στην ενήλικη ζωή και εμφανίζονται ως δυσφορία με το σώμα, σωματικές ενοχλήσεις, οργανικές ασθένειες ή ψυχοσωματικές διαταραχές.

    Σε αυτό το σεμινάριο θα εξετάσουμε βήμα-βήμα τον τρόπο με τον οποίο δημιουργείται η αόρατη μεμβράνη του ψυχοσώματος κατά τους πρώτους μήνες της ζωής μας και θα διερευνήσουμε τις προβληματικές επιπτώσεις μιας ανεπαρκούς συγκρότησης κατά την παιδική ηλικία και την ενήλικη ζωή.

  • |

    Κλινικό Εργαστήριο: Ψυχολογική παρέμβαση σε καταστάσεις κρίσης

    Αυτοκτονία, ψυχωτική κατάρρευση, βία και αυτοκαταστροφικότητα

    psyxologiki,parembasi,se katastaseis,krisis,Aytoktonia, psyxotiki,katarreysi,bia,kai aytokatastrofikotita

    Είναι γεγονός ότι αυξάνονται οι καταστάσεις κρίσης τις οποίες χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε στη δουλειά μας. Αυτό το κλινικό εργαστήριο απευθύνεται σε επαγγελματίες ψυχικής υγείας και παρουσιάζει πραγματικά περιστατικά με τις πιο συχνές κρίσεις που φέρνουν οι θεραπευόμενοι καθώς και τρόπους να τις διαχειριστούμε. Μπορείτε να φέρετε και δικά σας περιστατικά για συζήτηση.

    Ημερομηνία:

    Παρασκευή   23  Μαίου 2025   17.30-21.30

    Σάββατο 24  Μαίου 2025   10.30-15.30

    Συμμετοχή: 100 ευρώ

    Θέσεις περιορισμένες

    Πληροφορίες/αιτήσεις συμμετοχής: ipsy@otenet.gr τηλ. 2310 851 343


  • |

    Μεταβίβαση και αντιμεταβίβαση

    Ορισμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις ενδιαφέρονται και διερευνούν τη θεραπευτική σχέση, ενώ άλλες τη θεωρούν δεδομένη. Σε αυτό το workshop θα δούμε μέσα από πραγματικά περιστατικά τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσεται ένα ασυνείδητο σενάριο στη σχέση θεραπευτή-πελάτη, ανεξάρτητο από τη θεωρητική προσέγγιση του θεραπευτή και το συνειδητό βίωμα του πελάτη. Εάν δεν αναγνωριστούν οι μεταβιβαστικές ( και αντιμεταβιβαστικές) αντιδράσεις τότεθα “κολλήσει” η θεραπεία. Γι’αυτό είναι χρήσμο για έναν θεραπευτή να κατανοήσει και να επεξεργαστεί αυτά τα δυναμικά τόσο στον πελάτη όσο και στον εαυτό του.

    Θεματικές που θα αναπτυχθούν:

    • Tι είναι η μεταβίβαση;
    • Πώς αναγνωρίζουμε τις μεταβιβαστικές αντιδράσεις του πελάτη;
    • Πώς φέρνουμε στην επιφάνεια τις μεταβιβαστικές αντιδράσεις του πελάτη;
    • Έχει σημασία τί αισθάνεται ο θεραπευτής;
    • Ιδιάζοντα προβλήματα της μεταβίβασης
    • H μεταβίβαση αρχέγονων ενδοβολών στον θεραπευτή
    • H βία απέναντι στον θεραπευτή
    • O φθόνος απέναντι στον θεραπευτή
    • Πώς ξέρουμε ότι έχει λυθεί η μεταβίβαση;
  • |

    Καταστάσεις κρίσης

    Αρκετές φορές, ακόμη και στο ιδιωτικό γραφείο, ερχόμαστε αντιμέτωποι με καταστάσεις κρίσης. Περιπτώσεις σωματικής κακοποίησης, αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς, επικείμενης ψυχωτικής κατάρρευσης, αυτοκτονικού ιδεασμού ή και απόπειρας αυτοκτονίας, απαιτούν ιδιαίτερη μεταχείριση.

    Σε αυτό το workshop θα εξετάσουμε τις πιο συχνές περιπτώσεις κρίσεων μέσα από πραγματικά περιστατικά και θα δούμε ποια είναι η πιο κατάλληλη αντιμετώπιση για την κάθε περίπτωση.

  • |

    Στον αστερισμό του Χείρωνα: Απώλειες και πένθη στην ανθρώπινη ζωή

    Οι απώλειες είναι μέρος της ανθρώπινης ζωής, ωστόσο, αρκετά άτομα δεν μπορούν να τις ξεπεράσουν. Σε αυτό το σεμινάριο θα διερευνήσουμε την απώλεια σε τρεις άξονες:

    • Σαν εξελικτικό τραύμα (relational trauma ) που επηρεάζει τον δεσμό με τους άλλους (attachment style).
    • Σαν ναρκισσιστικό πλήγμα.
    • Σαν υπαρξιακό ζήτημα.

    Στο σεμινάριο θα αναφερθούμε:

    • Στην αναγκαιότητα της εξατομικευμένης προσέγγισης της απώλειας με βάση τους άξονες που προαναφέρθηκαν και της ικανότητας ή της ανικανότητας των ατόμων να επεξεργαστούν το πένθος τους και να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους.
    • Στον προβληματισμό του κατά πόσο μπορούμε μέσα στη θεραπεία να “διορθώσουμε” ή να “ξεπεράσουμε” τις πληγές του παρελθόντος.
    • Σε κλινικά παραδείγματα από περιπτώσεις που, παρά τη μακροχρόνια θεραπεία στην οποία υποβλήθηκαν, εξακολουθούν να έχουν τις πληγές ανοιχτές και τις δημιουργικές λύσεις που ανακαλύπτει ένα άτομο για να συνεχίσει να ζει τη ζωή του.

    Μπορείτε να φέρετε και δικές σας περιπτώσεις για συζήτηση